Twee keer per jaar komen onze tekenaars bij elkaar om ervaringen met elkaar uit te wisselen. Als er iets in hun ziekenhuis, revalidatiecentrum, medisch kindcentrum of asielzoekerscentrum gebeurt, dan kunnen zij dat vanzelfsprekend bespreken met de medisch pedagogische zorg. Maar het is ook leuk en leerzaam om samen met andere tekenaars na te denken over situaties waar iedereen wel eens tegenaan loopt. Om ons daarbij te helpen zochten we contact met Paulien Haakma van De zaak in beweging. Zij zorgde voor twee geweldige acteurs die de praktijkcases die onze tekenaars hadden ingediend met veel speelplezier te lijf gingen, van ‘Hoe kom je binnen’ tot ‘Wat als je elkaars taal niet spreekt?’.
Hoe kom je binnen?
Als je een ziekenhuiskamer binnenloopt weet je niet wat je gaat aantreffen. Het is zoeken naar een midden tussen aan de ene kant de situatie aftasten en aan de andere kant vertellen wie je bent en wat je komt doen. “Mag ik binnenkomen?”, is een fijn begin waarmee je de ander meteen een stukje regie geeft. Iedereen blijkt zijn eigen zinnetjes te hebben om zich voor te stellen. Bijvoorbeeld: “Ik ben een tekenaar en ik mag voor jou een tekening maken. Zou je dat leuk vinden?”. Of: “Ik ben van de stichting Tekenen voor Kinderen. Ik kan alles tekenen wat jij maar wilt.” Je kunt ook laten zien welke mooie kleuren papier en tekenmaterialen je bij je hebt. Maar de conclusie was: welke opening je ook kiest, elke keer is het anders!
Hoe win je het van een scherm?
Een situatie die veel tekenaars herkennen is als een kind helemaal opgesloten zit in een scherm. Hoe win je het van een tablet of een mobieltje? Het is een situatie die veel tekenaars herkennen. Soms helpen de ouders een handje, maar soms zitten ze in hun eigen scherm verzonken. De acteurs kregen allerlei tips van onze tekenaars. “Stel vragen aan het kind over de game die het speelt! Ga het gesprek aan…” en “Ga naast het kind aan het bed zitten, zodat het mee kan kijken wat je in je handen hebt en wat je doet.” Je kunt ook met het onderwerp van je tekening aansluiten bij de game die het kind aan het spelen is, zodat je tekening een soort verlengde wordt van het spelen. Door regelmatig te laten zien wat je doet betrek je het kind bij het tekenproces. Meestal win je het dan gewoon. En heel soms neem je gewoon je verlies en gaat door naar het volgende kind…
Wat als een ouder het overneemt?
De meeste ouders reageren leuk en spontaan op de komst van de tekenaar en helpen hun kind graag om een onderwerp te vinden dat past. Maar soms nemen ouders het gesprek een beetje teveel over. Dan dreigt het tekenen voor papa’s en mama’s te worden in plaats van tekenen voor kinderen. Wat de theaterintervisie ons leerde is dat het niet handig is om ouders in zo’n geval te negeren. Zij zitten ook in een lastige situatie en hebben behoefte om hun verhaal kwijt te kunnen. Gedoseerd aandacht geven en daarna het gesprek ombuigen naar bijvoorbeeld: “Maar ik ben benieuwd wat ik voor dit prachtige kind kan tekenen.” is dan het devies.
Wat als je elkaars taal niet spreekt?
Met name de tekenaars in de grote steden lopen soms aan tegen ogenschijnlijk onoverbrugbare taalbarrières. Wat doe je als je een kamer binnenstapt en het kind en de ouders spreken geen woord Nederlands of andere talen die jij beheerst? Hier toonden de tekenaars hun echte creativiteit! De een liet op zijn telefoon foto’s van zichzelf als tekenaar zien, een ander ging een infographic uittekenen. We zagen dat het geen goed idee is om de hele tijd in het Nederlands door te praten. Dat leverde onbegrip op. Maar rustig een paar Nederlandse woorden zeggen en aanwijzen wat je bedoelt werkte wel. Daar gingen de ouder en het kind in bed juist van ‘aan’. In medische kindcentra heb je vaak te maken met kinderen waar je op een andere manier contact mee moet maken. Dan laat je zien hoe je tekent, zingt een liedje, raakt het kind aan en zet al je zintuigen in. En als je het echt niet weet? Dan kun je altijd nog gewoon gaan tekenen: de knuffel op bed bijvoorbeeld. En vaak laten zien wat je doet, dat helpt ook!
Na afloop van de middag gingen onze tekenaars naar huis met een dankzij de gesponsorde lunch van Albert Heijn De Clomp gevulde buik en een hoofd vol nieuwe ideeën. We verheugen ons nu al op de volgende tekenaarsbijeenkomst in oktober!
